Ga naar registratie

Benefits at Work
header_login_header_asset

Seksuele Voorlichting 1991 __top__ 🆕 Free Access

Seksuele voorlichting bestond al. Scholen gaven biologie, vaak met een bescheiden plaatje van een zaadcel die een eicel probeerde te bereiken, terwijl de leraar schaapachtig naar zijn schoenen staarde. Thuis was het onderwerp vaak nog taboe. De opkomst van aids (in de jaren ’80 groot nieuws) had weliswaar gezorgd voor meer openheid over condooms, maar de emotionele en lichamelijke aspecten van seksualiteit bleven onderbelicht.

De redactie antwoordde vierkant: “Beste jongen, je vader heeft het fout. Een erectie kost maar heel weinig bloed. Je wordt er niet dom van. Je moeder heeft misschien gelijk over iets anders. Groetjes, het team.” Zonder de koele, Hollandse directheid van de voorlichting uit 1991 was de huidige #Seksuelevoorlichting in het voortgezet onderwijs niet mogelijk geweest. Het was de breekijzer. seksuele voorlichting 1991

In 2022 gaf ze nog een lezing op de Universiteit Maastricht over didactiek en schaamte. Ze begon haar lezing met: “Hallo, ik ben Sofie, en vandaag gaan we het hebben over de clitoris. Want de meesten hier kunnen ‘m niet vinden, zie ik aan jullie gezichten.” Het leverde haar een staande ovatie op. Seksuele voorlichting 1991 was meer dan een schooltv-uitzending. Het was een cultuuromslag. Het was een moment waarop Nederland collectief besloot dat informatie sterker is dan onwetendheid, en dat eerlijkheid beter is dan een kleurrijk sprookje over ooievaars. Seksuele voorlichting bestond al

Inleiding: Een Aardverschuiving op de Binnenkort De opkomst van aids (in de jaren ’80

Wie in Nederland in de jaren ’90 is opgegroeid, kent het beeld nog. Een schooltv-programma dat niet leek op wat je gewend was. Geen lieve poppetjes, geen ingewikkelde uitleg over meeldraden en stampers. In 1991 was er een programma dat de televisiegeschiedenis inging, niet alleen vanwege de informatie, maar vooral vanwege de manier waarop die informatie gebracht werd. De titel? Simpelweg: Seksuele Voorlichting .

Dus, als je een millennial of een late Gen-X’er wilt laten blozen, hoef je niet te schreeuwen. Fluit gewoon de eerste noten van die melodie. Ze zullen terugdeinzen, glimlachen, en fluisteren: “Doei, ik ga even naar de wc…” Dit artikel is een terugblik. Seksuele voorlichting is een mensenrecht. De serie uit 1991 is te vinden in het archief van Beeld en Geluid.

Seksuele voorlichting bestond al. Scholen gaven biologie, vaak met een bescheiden plaatje van een zaadcel die een eicel probeerde te bereiken, terwijl de leraar schaapachtig naar zijn schoenen staarde. Thuis was het onderwerp vaak nog taboe. De opkomst van aids (in de jaren ’80 groot nieuws) had weliswaar gezorgd voor meer openheid over condooms, maar de emotionele en lichamelijke aspecten van seksualiteit bleven onderbelicht.

De redactie antwoordde vierkant: “Beste jongen, je vader heeft het fout. Een erectie kost maar heel weinig bloed. Je wordt er niet dom van. Je moeder heeft misschien gelijk over iets anders. Groetjes, het team.” Zonder de koele, Hollandse directheid van de voorlichting uit 1991 was de huidige #Seksuelevoorlichting in het voortgezet onderwijs niet mogelijk geweest. Het was de breekijzer.

In 2022 gaf ze nog een lezing op de Universiteit Maastricht over didactiek en schaamte. Ze begon haar lezing met: “Hallo, ik ben Sofie, en vandaag gaan we het hebben over de clitoris. Want de meesten hier kunnen ‘m niet vinden, zie ik aan jullie gezichten.” Het leverde haar een staande ovatie op. Seksuele voorlichting 1991 was meer dan een schooltv-uitzending. Het was een cultuuromslag. Het was een moment waarop Nederland collectief besloot dat informatie sterker is dan onwetendheid, en dat eerlijkheid beter is dan een kleurrijk sprookje over ooievaars.

Inleiding: Een Aardverschuiving op de Binnenkort

Wie in Nederland in de jaren ’90 is opgegroeid, kent het beeld nog. Een schooltv-programma dat niet leek op wat je gewend was. Geen lieve poppetjes, geen ingewikkelde uitleg over meeldraden en stampers. In 1991 was er een programma dat de televisiegeschiedenis inging, niet alleen vanwege de informatie, maar vooral vanwege de manier waarop die informatie gebracht werd. De titel? Simpelweg: Seksuele Voorlichting .

Dus, als je een millennial of een late Gen-X’er wilt laten blozen, hoef je niet te schreeuwen. Fluit gewoon de eerste noten van die melodie. Ze zullen terugdeinzen, glimlachen, en fluisteren: “Doei, ik ga even naar de wc…” Dit artikel is een terugblik. Seksuele voorlichting is een mensenrecht. De serie uit 1991 is te vinden in het archief van Beeld en Geluid.