Sa Roma Updated — Aklat Ng Pagmimisa
Ang ng Aklat ng Pagmimisa sa Filipino ay isang napakalaking proyekto. Bago ang Vatican II, ang Misa ay sa Latin. Maraming matatanda ang hindi nakakaintindi. Sa tulong ng Permanenteng Komisyon ng mga Obispo para sa Pagsasalin ng mga Tekstong Liturhikal (sa kasalukuyan, ang Episcopal Commission on Liturgy ), nailathala ang Roman Missal sa Filipino noong 1980s, at inilimbag sa ilalim ng CBCP (Catholic Bishops’ Conference of the Philippines).
Sa tuwing bubuksan ito ng pari sa altar, bumabangon ang buong Iglesia: ang mga banal sa langit, ang mga kaluluwa sa purgatoryo, at ang mga mananampalataya sa lupa. Sa pamamagitan ng aklat na ito, hindi lang binabasa ang Salita ng Diyos—ito ay nabubuhay , ito ay inihahandog, ito ay nagiging Eukaristiya. aklat ng pagmimisa sa roma
Noong 1570, inilathala ang Missale Romanum ex Decreto Sacrosancti Concilii Tridentini restitutum —ang kilala bilang . Sa loob ng 400 taon (1570–1970), ito ang naging pamantayang aklat. Ang Misang ito ay nakasulat sa Latin, gumagamit ng ad orientem (pari at tao sabay na nakaharap sa altar), at may mahigpit na takbo ng ritwal. Ang Reporma ng Ikalawang Konseho ng Vaticano (1962–1965) Ang pinakamalaking pagbabago sa Aklat ng Pagmimisa ay idinulot ng Vatican II. Sa Constitution on the Sacred Liturgy ( Sacrosanctum Concilium ), inutos ng mga obispo na iakma ang Misa sa modernong panahon. Resulta nito: noong 1970, inilabas ni Pope Paul VI ang Revised Roman Missal (kasalukuyang gamit ng karamihan sa mga parokya). Ang ng Aklat ng Pagmimisa sa Filipino ay
Noong ika-6 na siglo, sinimulang isa-isa ni Pope Gregory the Great ang mga tradisyon ng Misa sa Roma. Mula rito, unti-unting nabuo ang tinatawag na "Gregorian Sacramentary." Ngunit ang unang kumpletong aklat na matatawag na ay lumitaw noong ika-10 hanggang ika-11 na siglo. Sa mga panahong ito, pinagsama na ang lahat ng bahagi ng Misa—mga pagbasa, awit, panalangin ng pari, at rubrics (mga tuntunin ng galaw)—sa iisang aklat. Ang Konseho ng Trent (1545–1563) at ang Standardisasyon Matapos ang Protestant Reformation, nanawagan ang Simbahang Katoliko ng isang malawakang reporma at paglilinis ng liturhiya. Sa ilalim ng utos ng Konseho ng Trent, iniatas kay Pope Pius V na maglabas ng isang uniform at sapilitang edisyon ng Aklat ng Pagmimisa para sa buong Simbahang Latin. Sa tulong ng Permanenteng Komisyon ng mga Obispo
Paunang Salita: Higit Pa sa Isang Libro
Sa tuwing magsisimba ang isang Katoliko, kadalasa’y nakatuon ang mata sa pari, sa koro, o sa mga imahen ng santo. Ngunit may isang bagay na hindi kalimitang napapansin—isang aklat na may mahalagang papel sa bawat galaw, dasal, at ritwal. Ito ang , na sa mundo ng liturhiya ay kilala sa opisyal nitong pangalan na Roman Missal (o Missale Romanum sa Latin).
Kaya sa susunod na dumalo ka sa Banal na Misa, tingnan mo ang altar. Hanapin mo ang “aklat ng pagmimisa.” Hindi ito basta dekorasyon. Ito ang tinig ng Nobya ni Kristo—ang Simbahan—na sumisigaw ng papuri sa Ama, sa pamamagitan ng Anak, sa kapangyarihan ng Espiritu Santo.